Dan mag ik wel alweer bijna twee weken op Nederlandse bodem vertoeven, ik moet er toch nog even een blogje uitgooien. En wel over de ‘amááázing city of New Orleans’, omdat ze het verdient.

Ze is zwoel en verleidelijk. Je kunt niet anders dan meebewegen met haar sensuele moves. Ze is wat oud en vertoont hier en daar wat scheurtjes, maar ach, dat heb je als je leeft en flink geleefd wordt. Na al die jaren is ze nog steeds mooi, ze wordt er misschien wel steeds mooier op. Ze drinkt alleen veel, heel erg veel, en daar moet je tegen kunnen. Of je doet gewoon mee met haar mee… Haar naam? NOLA, oftewel New Orleans Louisiana.

New Orleans is als een goed geconserveerde oudere dame met een wild nachtleven. Een dame met een enorme aantrekkingskracht. Ze speelt in op al je zintuigen en dat werkt als een magneet. Voor je het weet ben je verslaafd en wil je nooit meer weg. Het is een stad waar andere steden met recht jaloers op kunnen zijn. Want waar anders ter wereld staan er jazzbandjes op iedere straathoek te spelen? Waar is het niet meer dan normaal om een paar cocktails weg te tikken tijdens de lunch? Over cocktails gesproken. Het shaken daarvan hebben ze hier tot een kunst verheven. Al spelend met alcohol, kruiden en bitters toveren de ‘mixologists’ een vloeibaar feestje voor je smaakpapillen.

Dan het nachtleven. Als de zon ondergaat stromen de straten en kroegen vol. Op Frenchmen Street speelt in iedere bar wel een bandje, gratis. Want de muziek ligt hier op straat. De ietwat beschonken medemens ook. Op een avond zagen we een keurige oude dame plat op haar gezicht op een straathoek liggen, haar man -strak in pak- geduldig wachtend totdat ze uit haar comateuze toestand zou ontwaken. We hebben haar maar even een flesje water gebracht.

De nachten in New Orleans zijn heet en zwoel. En niet alleen qua buitentemperatuur, ook binnen schiet het kwik omhoog zodra de burlesque danseressen het podium beklimmen. Met hun wulpse bewegingen brengen ze iedereen in vervoering, mannen én vrouwen. Hoe meer je juicht, hoe eerder ze gestript zijn tot niet meer dan een miniscuul onderbroekje en tepelkwastjes. Want ondanks dat New Orleans een lichtzinnige dame is, houden we het wel beschaafd.

Dat New Orleans borrelt en bruist moge duidelijk zijn. Het is onmogelijk om niet verliefd op (of in) deze stad te worden. Mij heeft ze in ieder geval betoverd (of was het voodoo?) en ik weet zeker dat ze ook jou zal betoveren.

Your insider guide to New Orleans:
• Topnotch cocktails vind je bij Cure.
• Ga naar het happy hour (van 4-7 pm) van Domenica in het poepsjieke Roosevelt Hotel voor $4 cocktails $6,50 pizza’s.
• Mis de classy burlesque show van Irvin Mayfield’s niet op de vrijdagavond. Gratis entree en prima cocktails!
• Vergeet Bourbon Street, ga naar Frenchmen Street voor veel en gratis muziekoptredens, bijvoorbeeld in The Spotted Cat en D.B.A..
• Drink een ‘Hurricane’ in Lafitte’s Blacksmith Shop, het oudste gebouw in de USA dat als bar werd gebruikt.
• Eten in New Orleans is een feestje. Er is dan ook voldoende keuze in restaurants voor ieder budget. Sla vooral The Green Goddess op Exchange Place (een schattig autovrij straatje in the French Quarter) niet over.
• Must do’s: beigneits eten bij Café du Monde, een doosje (of meer) Pralines meenemen, palmreading op Jackson Square en naar de French Market!
Check The Gambit voor alles wat er te doen is in New Orleans, en dat is veel!

Mijn wereldreis zit er op, maar gelukkig heb ik de foto’s nog! Zie hieronder het laatste album:

USA

2 Responses to “NOLA-LA-LA-LA”

  1. Lance Steel says:

    Great write up! Always get a local to show you around NOLA or one usually ends up on Bourbon Street among the swill and teenage tourist.

  2. Lance Steel says:

    …and the recipe for our city’s official cocktail, the Sazerac (we actually passed legislation to make it so), demonstrated by my favorite local mixologist and one of the founders of NOLA’s own Museum of the American Cocktail (http://www.museumoftheamericancocktail.org/), Chris McMillian! If you can’t find Peychaud’s Bitters experiment with what you can get a hold of; Angostura tends to be readily available, but there are many exotic boutique producers out there (or do as manu mixologists do here and try making your own). Use the original absinthe if you can’t find herbsaint; but remember it is only meant to flavor the rye so pour out any remaining after coating the glass! It is drop for drop one of the most potent of the classic cocktails; I don’t even like ice to touch mine, so I just keep chilled rye and glasses on hand so as not to dilute the flavor of what is basically herbsaint and lemon oil flavored rye whiskey. I have experimented with the recipe to a good end substituting honey (heated and then diluted to mix more readily) and orange oil and then adding a hint of bourbon vanilla extract, tasty…

    Laissez Les Bon Temps Roulez!

    http://www.youtube.com/watch?v=sfhaxHYb46E

Leave a Reply